وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ١ وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ٢ ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ٣ إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ ٤ فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ٥ خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ ٦ يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ٧ إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ ٨ يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ٩ فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ ١٠ وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ١١ وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ١٢ إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ١٣ وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ١٤ إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ١٥ وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ١٦ فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ١٧
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ١ ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ٢ وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ٣ وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ٤ فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ٥ سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ٦ إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ٧ وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ٨ فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ٩ سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ١٠ وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ١١ ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ١٢ ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ١٣ قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ١٤ وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ١٥
۱ سوگند به آسمان و کوبنده شب
۲ و تو نمیدانی کوبنده شب چیست
۳ همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست
۴ (به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد
۵ انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است
۶ از یک آب جهنده آفریده شده است،
۷ آبی که از میان پشت و سینهها خارج میشود
۸ مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] میتواند او را بازگرداند
۹ در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،
۱۰ و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست
۱۱ سوگند به آسمان پرباران،
۱۲ و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمیآورند)،
۱۳ که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا میکند،
۱۴ و هرگز شوخی نیست
۱۵ آنها پیوسته حیله میکنند،
۱۶ و من هم در برابر آنها چاره میکنم
۱۷ حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)
۱ منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبهات را
۲ همان خداوندی که آفرید و منظم کرد،
۳ و همان که اندازهگیری کرد و هدایت نمود،
۴ و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد،
۵ سپس آن را خشک و تیره قرار داد
۶ ما بزودی (قرآن را) بر تو میخوانیم و هرگز فراموش نخواهی کرد،
۷ مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را میداند
۸ و ما تو را برای انجام هر کار خیر آماده میکنیم
۹ پس تذکّر ده اگر تذکّر مفید باشد
۱۰ و بزودی کسی که از خدا میترسد متذکّر میشود
۱۱ امّا بدبختترین افراد از آن دوری میگزیند،
۱۲ همان کسی که در آتش بزرگ وارد میشود،
۱۳ سپس در آن آتش نه میمیرد و نه زنده میشود
۱۴ به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد
۱۵ و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی · متن: مصحف مدینه (مجمع ملک فهد)