سوره حاقه

۴۳ این در حالی است که چشمهایشان (از شدّت شرمساری) به زیر افتاده، و ذلّت و خواری وجودشان را فراگرفته؛ آنها پیش از این دعوت به سجود می‌شدند در حالی که سالم بودند (ولی امروز دیگر توانایی آن را ندارند)

۴۴ اکنون مرا با آنها که این سخن را تکذیب می‌کنند واگذار! ما آنان را از آنجا که نمی‌دانند به تدریج به سوی عذاب پیش می‌بریم

۴۵ و به آنها مهلت (بازگشت) می‌دهم؛ چرا که نقشه‌های من محکم و دقیق است

۴۶ یا اینکه تو از آنها مُزدی می‌طلبی که پرداختش برای آنها سنگین است؟

۴۷ یا اسرار غیب نزد آنهاست و آن را می‌نویسند (و به یکدیگر می‌دهند)؟

۴۸ اکنون که چنین است صبر کن و منتظر فرمان پروردگارت باش، و مانند صاحب ماهی [= یونس‌] مباش (که در تقاضای مجازات قومش عجله کرد و گرفتار مجازات ترک اولی شد) در آن زمان که با نهایت اندوه خدا را خواند

۴۹ و اگر رحمت خدا به یاریش نیامده بود، (از شکم ماهی) بیرون افکنده می‌شد در حالی که نکوهیده بود

۵۰ ولی پروردگارش او را برگزید و از صالحان قرار داد

۵۱ نزدیک است کافران هنگامی که آیات قرآن را می‌شنوند با چشم‌زخم خود تو را از بین ببرند، و می‌گویند: «او دیوانه است!»

۵۲ در حالی که این (قرآن) جز مایه بیداری برای جهانیان نیست

۱ (روز رستاخیز) روزی است که مسلّماً واقع می‌شود

۲ چه روز واقع شدنی

۳ و تو چه می‌دانی آن روز واقع شدنی چیست؟

۴ قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)

۵ امّا قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند

۶ و امّا قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند،

۷ (خداوند) این تندباد بنیان‌کن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنها مسلّط ساخت، (و اگر آنجا بودی) می‌دیدی که آن قوم همچون تنه‌های پوسیده و تو خالی درختان نخل در میان این تند باد روی زمین افتاده و هلاک شده‌اند

۸ آیا کسی از آنها را باقی می‌بینی؟

۹ و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

۱۰ و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت

۱۱ و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،

۱۲ تا آن را وسیله تذکّری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد

۱۳ به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،

۱۴ و زمین و کوه‌ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند،

۱۵ در آن روز «واقعه عظیم» روی می‌دهد،

۱۶ و آسمان از هم می‌شکافد و سست می‌گردد و فرومی‌ریزد

۱۷ فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام مأموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند

۱۸ در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‌شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‌ماند

۱۹ پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدّت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید

۲۰ من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!»

۲۱ او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت،

۲۲ در بهشتی عالی،

۲۳ که میوه هایش در دسترس است

۲۴ (و به آنان گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالی که در ایّام گذشته انجام دادید

۲۵ امّا کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‌دادند

۲۶ و نمی‌دانستم حساب من چیست

۲۷ ای کاش مرگم فرا می‌رسید

۲۸ مال و ثروتم هرگز مرا بی‌نیاز نکرد،

۲۹ قدرت من نیز از دست رفت!»

۳۰ او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید

۳۱ سپس او را در دوزخ بیفکنید

۳۲ بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید؛

۳۳ چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد،

۳۴ و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌نمود؛

۳۵ از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد،

۳۶ و نه طعامی، جز از چرک و خون

۳۷ غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند

۳۸ سوگند به آنچه می‌بینید،

۳۹ و آنچه نمی‌بینید،

۴۰ که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است،

۴۱ و گفته شاعری نیست، امّا کمتر ایمان می‌آورید

۴۲ و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکّر می‌شوید

۴۳ کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده است

۴۴ اگر او سخنی دروغ بر ما می‌بست،

۴۵ ما او را با قدرت می‌گرفتیم،

۴۶ سپس رگ قلبش را قطع می‌کردیم،

۴۷ و هیچ کس از شما نمی‌توانست از (مجازات) او مانع شود

۴۸ و آن مسلّماً تذکری برای پرهیزگاران است

۴۹ و ما می‌دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‌کنید

۵۰ و آن مایه حسرت کافران است

۵۱ و آن یقین خالص است

۵۲ حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی

۱ تقاضاکننده‌ای تقاضای عذابی کرد که واقع شد

۲ این عذاب مخصوص کافران است، و هیچ کس نمی‌تواند آن را دفع کند،

۳ از سوی خداوند ذی المعارج [= خداوندی که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج می‌کنند]

۴ فرشتگان و روح [= فرشته مقرّب خداوند] بسوی او عروج می‌کنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است

۵ پس صبر جمیل پیشه کن،

۶ زیرا آنها آن روز را دور می‌بینند،

۷ و ما آن را نزدیک می‌بینیم

۸ همان روز که آسمان همچون فلز گداخته می‌شود،

۹ و کوه‌ها مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود،

۱۰ و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمی‌گیرد