قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ١ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ٢ لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ٣ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ٤
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ١ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ٢ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ٣ وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ٤ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ٥
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ١ مَلِكِ ٱلنَّاسِ ٢ إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ٣ مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ٤ ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ٥ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ٦
۱ بگو: خداوند، یکتا و یگانه است؛
۲ خداوندی است که همه نیازمندان قصد او میکنند؛
۳ (هرگز) نزاد، و زاده نشد،
۴ و برای او هیچگاه شبیه و مانندی نبوده است
۱ بگو: پناه میبرم به پروردگار سپیده صبح،
۲ از شرّ تمام آنچه آفریده است؛
۳ و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد میشود؛
۴ و از شرّ آنها که با افسون در گرهها میدمند (و هر تصمیمی را سست میکنند)؛
۵ و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد میورزد
۱ بگو: پناه میبرم به پروردگار مردم،
۲ به مالک و حاکم مردم،
۳ به (خدا و) معبود مردم،
۴ از شرّ وسوسهگر پنهانکار،
۵ که در درون سینه انسانها وسوسه میکند،
۶ خواه از جنّ باشد یا از انسان
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی · متن: مصحف مدینه (مجمع ملک فهد)