وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ١ وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ٢ ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ٣ إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ ٤ فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ٥ خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ ٦ يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ٧ إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ ٨ يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ٩ فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ ١٠ وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ١١ وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ١٢ إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ١٣ وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ١٤ إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ١٥ وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ١٦ فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ١٧
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ١ ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ٢ وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ٣ وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ٤ فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ٥ سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ٦ إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ٧ وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ٨ فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ٩ سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ١٠ وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ١١ ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ١٢ ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ١٣ قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ١٤ وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ١٥
بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ١٦ وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ١٧ إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ١٨ صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ١٩
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ ١ وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ٢ عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ ٣ تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ ٤ تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ ٥ لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ ٦ لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ ٧ وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ ٨ لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ ٩ فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ١٠ لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ ١١ فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ١٢ فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ ١٣ وَأَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ ١٤ وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ ١٥ وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ ١٦ أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ١٧ وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ١٨ وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ١٩ وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ٢٠ فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ٢١ لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ٢٢ إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ٢٣ فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ٢٤ إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ٢٥ ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ٢٦
۱ سوگند به آسمان و کوبنده شب
۲ و تو نمیدانی کوبنده شب چیست
۳ همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست
۴ (به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد
۵ انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است
۶ از یک آب جهنده آفریده شده است،
۷ آبی که از میان پشت و سینهها خارج میشود
۸ مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] میتواند او را بازگرداند
۹ در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،
۱۰ و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست
۱۱ سوگند به آسمان پرباران،
۱۲ و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمیآورند)،
۱۳ که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا میکند،
۱۴ و هرگز شوخی نیست
۱۵ آنها پیوسته حیله میکنند،
۱۶ و من هم در برابر آنها چاره میکنم
۱۷ حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)
۱ منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبهات را
۲ همان خداوندی که آفرید و منظم کرد،
۳ و همان که اندازهگیری کرد و هدایت نمود،
۴ و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد،
۵ سپس آن را خشک و تیره قرار داد
۶ ما بزودی (قرآن را) بر تو میخوانیم و هرگز فراموش نخواهی کرد،
۷ مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را میداند
۸ و ما تو را برای انجام هر کار خیر آماده میکنیم
۹ پس تذکّر ده اگر تذکّر مفید باشد
۱۰ و بزودی کسی که از خدا میترسد متذکّر میشود
۱۱ امّا بدبختترین افراد از آن دوری میگزیند،
۱۲ همان کسی که در آتش بزرگ وارد میشود،
۱۳ سپس در آن آتش نه میمیرد و نه زنده میشود
۱۴ به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد
۱۵ و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند
۱۶ ولی شما زندگی دنیا را مقدم میدارید،
۱۷ در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است
۱۸ این دستورها در کتب آسمانی پیشین (نیز) آمده است،
۱۹ در کتب ابراهیم و موسی
۱ آیا داستان غاشیه [= روز قیامت که حوادث وحشتناکش همه را میپوشاند] به تو رسیده است؟
۲ چهرههایی در آن روز خاشع و ذلّتبارند،
۳ آنها که پیوسته عمل کرده و خسته شدهاند (و نتیجهای عایدشان نشده است)،
۴ و در آتش سوزان وارد میگردند؛
۵ از چشمهای بسیار داغ به آنان مینوشانند؛
۶ غذائی جز از ضَریع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛
۷ غذایی که نه آنها را فربه میکند و نه از گرسنگی میرهاند
۸ چهرههایی در آن روز شاداب و باطراوتند،
۹ و از سعی و تلاش خود خشنودند،
۱۰ در بهشتی عالی جای دارند،
۱۱ که در آن هیچ سخن لغو و بیهودهای نمیشنوند
۱۲ در آن چشمهای جاری است،
۱۳ در آن تختهای زیبای بلندی است،
۱۴ و قدحهایی (که در کنار این چشمه) نهاده،
۱۵ و بالشها و پشتیهای صفداده شده،
۱۶ و فرشهای فاخر گسترده
۱۷ آیا آنان به شتر نمینگرند که چگونه آفریده شده است؟
۱۸ و به آسمان نگاه نمیکنند که چگونه برافراشته شده؟
۱۹ و به کوهها که چگونه در جای خود نصب گردیده
۲۰ و به زمین که چگونه گسترده و هموار گشته است؟
۲۱ پس تذکّر ده که تو فقط تذکّر دهندهای
۲۲ تو سلطهگر بر آنان نیستی که (بر ایمان) مجبورشان کنی،
۲۳ مگر کسی که پشت کند و کافر شود،
۲۴ که خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات میکند
۲۵ به یقین بازگشت (همه) آنان به سوی ماست،
۲۶ و مسلّماً حسابشان (نیز) با ماست
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی · متن: مصحف مدینه (مجمع ملک فهد)