سوره فجر

۱ به سپیده دم سوگند،

۲ و به شبهای دهگانه،

۳ و به زوج و فرد،

۴ و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)

۵ آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟

۶ آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟

۷ و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،

۸ همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود

۹ و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)

۱۰ و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،

۱۱ همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

۱۲ و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛

۱۳ به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت

۱۴ به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است

۱۵ امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

۱۶ و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

۱۷ چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

۱۸ و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،

۱۹ و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،

۲۰ و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)

۲۱ چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،

۲۲ و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،

۲۳ و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟

۲۴ می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

۲۵ در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،

۲۶ و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد

۲۷ تو ای روح آرام‌یافته

۲۸ به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

۲۹ پس در سلک بندگانم درآی،

۳۰ و در بهشتم وارد شو

۱ قسم به این شهر مقدّس [= مکّه‌]،

۲ شهری که تو در آن ساکنی،

۳ و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح‌]،

۴ که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)

۵ آیا او گمان می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند بر او دست یابد؟

۶ می‌گوید: «مال زیادی را (در کارهای خیر) نابود کرده‌ام!»

۷ آیا (انسان) گمان می‌کند هیچ کس او را ندیده (که عمل خیری انجام نداده) است؟

۸ آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،

۹ و یک زبان و دو لب؟

۱۰ و او را به راه خیر و شرّ هدایت کردیم

۱۱ ولی او از آن گردنه مهمّ نگذشت

۱۲ و تو نمی‌دانی آن گردنه چیست

۱۳ آزادکردن برده‌ای،

۱۴ یا غذا دادن در روز گرسنگی

۱۵ یتیمی از خویشاوندان،

۱۶ یا مستمندی خاک‌نشین را،

۱۷ سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند

۱۸ آنها «اصحاب الیمین» اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان می‌دهند)

۱۹ و کسانی که آیات ما را انکار کرده‌اند افرادی شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده می‌شود)

۲۰ بر آنها آتشی است فروبسته (که راه فراری از آن نیست)